Corine de Ruiter op bezoek bij het Chadwick Center, San Diego

charles wilson

Charles Wilson, director Chadwick Center for Children and Families

Op 17 maart 2014 had ik een inspirerend gesprek met Charles Wilson op zijn kantoor in Rady Children’s Plaza, een kantoorgebouw niet ver van Rady Children’s Hospital in San Diego, California. David Chadwick startte in 1976 met wekelijkse casusbesprekingen tussen politie en kinderbeschermingswerkers, een traditie die tot vandaag bestaat. Er is ook veel veranderd. Het Chadwick Center is inmiddels een internationaal expertise centrum op het gebied van het forensisch interview bij kinderen en traumabehandeling van kinderen en gezinnen. Op beide terreinen verzorgt het centrum workshops en consultatie.

De belangrijkste taak van het centrum ligt echter in hun dagelijkse werk: jaarlijks zien zij rond de 700 kinderen die door de politie zijn doorverwezen voor een forensisch interview en medisch onderzoek. De forensische interviews worden verricht door speciaal opgeleide gedragswetenschappers; indien nodig kijken de politie, het OM en de trauma-therapeut vanachter het one-way screen mee. Een DVD met een kopie van de opname van het interview gaat standaard naar de politie. Het medisch onderzoek wordt verricht door child abuse pediatricians, specialistisch opgeleide kinderartsen die 24/7 beschikbaar zijn.

rady childrens plaza building

Rady Children’s Plaza Building

Wilson vertelt dat het The Chadwick Center for Children & Families er al eerder was dan het eerste Child Advocacy Center (CAC), in Huntsville, Alabama, dat in 1985 startte. Ik vond het interessant om te horen dat Wilson ook directeur is geweest van dat CAC in Huntsville; hij kan de verschillen en de overeenkomsten haarfijn uitleggen. In Huntsville is het CAC geen onderdeel van een kinderziekenhuis, zoals in San Diego, maar een zelfstandig centrum waarin kinderbescherming, politie, OM en andere partijen samenwerken. Dit eerste CAC werd opgericht met steun van de federale regering (de locale District Attorney Bud Cramer) die met het idee voor het CAC kwam, werd later lid van het Amerikaanse Congres, en kon zijn invloed in Washington gebruiken). Ook lokale aerospace bedrijven doneerden geld. Nu is in Huntsville het National Children’s Advocacy Center gevestigd, en zijn er circa 900 CACs in de VS en Canada.
In San Diego is ook het eerste Family Justice Center | City of San Diego (FJC) van de VS gevestigd. Het FJC wordt in San Diego gerund vanuit de gemeente, maar dat is niet overal zo. Het FJC richt zich op huiselijk geweld in brede zin, inclusief ouderenmishandeling en kindermishandeling. Het Chadwick Center en het FJC werken uiteraard samen op casus-niveau: zo blijkt bij 1/3 van de kinderen die het CAC in behandeling heeft geen sprake te zijn van mishandeling van het kind zelf, maar van blootstelling aan relationeel geweld tussen de ouders, wat net zo traumatiserend kan zijn.
Het Nederlandse idee om de aanpak van kindermishandeling en andere vormen van geweld in relaties binnen één centrum te organiseren spreekt Charles Wilson aan. De geschiedenis in de VS is een andere geweest, maar als hij het nu zou moeten organiseren zou hij het ook integreren. De wet van de remmende voorsprong! Ik vraag hem of hij tips heeft voor de Nederlandse initiatiefnemers van de FJCs, Multidisciplinaire Centra Kindermishandeling, Veilige Haven, etc. Wilson benadrukt de noodzaak van het gebruiken van één naam voor al deze centra, omdat politici en beleidsmakers het anders niet zullen snappen. Verder zouden de verschillende initiatieven het eens moeten worden over een gezamenlijke “elevator pitch”: wat wil je bereiken met je centrum, waar sta je voor en hoe ga je dat realiseren. Kortom: meer eensgezindheid in de polder zal ons allemaal sterker en effectiever maken.

Share
By |2018-04-26T14:29:16+01:00maart 20th, 2014|Blog|0 Comments

About the Author:

Klinisch psycholoog BIG met eerst 9 jaar ervaring in de ambulante psychiatrie (diagnostiek & behandeling van angststoornissen), daarna 7 jaar forensische psychiatrie (gewelds- en zedendelinquenten). In beide werkvelden viel mij op hoeveel psychiatrische patienten slachtoffer zijn van mishandeling (als kind, adolescent of volwassene). Dat creeerde bij mij de drive om daar iets aan te doen. Ik wil de wetenschappelijke kennis over de psychologie van geweld en de effectieve aanpak ervan naar de praktijk brengen, zodat nog meer slachtoffers voorkomen worden. Persoonlijke website: www.corinederuiter.eu

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.